Muziek voor mijn crematie

september 9, 2009 at 5:37 pm 6 reacties

Macabere titel voor een Blogpost? Volgens mij niet. Ik denk dat iedereen al wel in gedachten weet welke muziek ze gedraaid willen hebben op hun eigen begrafenis/crematie.
Bij is al 25 jaar dezelfde muziek van Paul Young. Het gaat om “Wherever I lay my hat (that’s my home)” en “Come back and stay” . Waarom die twee nummers? In de jaren 80 werd ik fan van Paul Young vanwege die twee nummers. Ik was geraakt door zijn stem en zoals een echte fan betaamt, begon ik alles over hem te verzamelen. Ik ga verder niet in op de vele momenten van lichtelijke hysterie als hij op t.v. kwam. Ik ben bang dat dan de trauma’s die familie en vrienden ervan hebben opgelopen weer boven komen. Feit is gewoon dat die nummers nog steeds op mijn lijstje staan en dat het waarschijnlijk wel bij diezelfde familie en vrienden veel herinneringen aan mij bij hen oproept.
Er is wel een nummer bijgekomen en dat is “To where you are” van Josh Groban. De nummers van Paul Young heb ik puur vanwege de stem en de nostalgie gekozen. Zeker niet vanwege de tekst hoewel het op een komische manier toch toepasselijk zou zijn als je naar de titels kijkt.
Nee, het nummer van Josh Groban raakt mij in mijn ziel. Het is de combinatie van stem, muziek en tekst. Als ik dit nummer beluister zorg ik er voor dat ik echt de tijd neem om het helemaal in me op te nemen. Wat er dan met me gebeurt is moeilijk te beschrijven. Ik ga het toch proberen. Ik krijg een krop in mijn keel, mijn ogen beginnen te prikken, tranen beginnen langzaam te stromen, ik voel me geraakt, ontroert, ik heb de beleving van mededogen, steun en hoop.
In ieder geval was het voor mij een aantal jaar geleden al duidelijk dat Josh Groban aan mijn lijstje toegevoegd moest worden.
En toen overleed mijn lievelingstante. Ze was al ver in de 90 maar dat deed niets af aan mijn verdriet om haar overlijden. Mijn moeder kwam toen met het idee om mijn nummer van Josh Groban voor de uitvaart te gebruiken. Mijn nummer! Maar dan kon ik er nooit meer naar luisteren zonder het verdriet om het verlies van tante Toos te voelen!
Toch vond ik het ook wel een hele mooie gedachte om dat nummer, dat voor mij heel speciaal is, te gebruiken voor het afscheid van mijn tante Toos.
Tijdens de uitvaart, die heel intiem was met onze kleine familie, stonden we hand in hand rondom de kist terwijl dit nummer werd gedraaid. Het heeft mij geholpen de dood van tante een plaatsje te geven. Het was goed zo. Ik heb nog tegen haar kunnen zeggen dat ik van haar hou en ze heeft gelukkig de eerste paar maanden van onze dochter nog mee mogen maken. En het belangrijkst was dat ze geen pijn meer had. Ik had en heb er vrede mee. Ik denk nog regelmatig met veel liefde en af en toe een traan aan haar terug. En Josh op mijn crematie? Jazeker! Het nummer heeft nu nog meer betekenis voor mij gekregen!

En deze opname die ik vond op You Tube: KIPPEVEL!!!

Who can say for certain
Maybe you’re still here
I feel you all around me
Your memories so clear

Deep in the stillness
I can hear you speak
You’re still an inspiration
Can it be (?)
That you are mine
Forever love
And you are watching over me from up above

Fly me up to where you are
Beyond the distant star
I wish upon tonight
To see you smile
If only for awhile to know you’re there
A breath away’s not far
To where you are

Are you gently sleeping
Here inside my dream
And isn’t faith believing
All power can’t be seen

As my heart holds you
Just one beat away
I cherish all you gave me everyday
‘Cause you are mine
Forever love
Watching me from up above

And I believe
That angels breathe
And that love will live on and never leave

Fly me up
To where you are
Beyond the distant star
I wish upon tonight
To see you smile
If only for awhile
To know you’re there
A breath away’s not far
To where you are

I know you’re there
A breath away’s not far
To where you are

Josh Groban

http://www.joshgroban.com/

Advertenties

Entry filed under: persoonlijk. Tags: , , .

Geluk dankbaarheid

6 reacties Add your own

  • 1. Peter de Kock  |  september 10, 2009 om 12:52 pm

    Prachtig en kwetsbaar neergezet. Dat is wat het lezen van je blog tot een wezenlijke ervaring maakt. Zo'n blog kun je niet lezen zonder mee te gaan in de diepgang.

    Beantwoorden
  • 2. Ingrid Greitemann  |  september 10, 2009 om 5:33 pm

    Dank je voor je woorden Peter. Ik was van plan een hele andere post te schrijven maar toen ik eenmaal begon ging het een heel eigen leven leiden. Ik was zelf van onder de indruk van de emotie die bij me boven kwam tijdens het schrijven ervan.

    Beantwoorden
  • 3. els van nispen  |  september 12, 2009 om 9:03 pm

    Net nu ik alle banden van Paul Young weer de revue zie paseren omdat ik de ze van video overzet op dvd kom jij met deze blog. Heel "toevallig" In wat voor tijd zitten we? Heel mooi hoe jij je gevoelens weergeeft.Dit lied is gekoppeld aan een mooi dierbaar moment.Bedankt dat je dat deelt.

    Beantwoorden
  • 4. Ingrid Greitemann  |  september 13, 2009 om 6:10 pm

    En heel erg bedankt voor het overzetten van mijn herinneringen!

    Beantwoorden
  • 5. Peter de Kock  |  september 15, 2009 om 9:15 pm

    Ik heb het clipje bekeken en beluisterd: wil je nog heel erg lang wachten voordat dit nummer op je crematie afgespeeld wordt?

    Beantwoorden
  • 6. Ingrid Greitemann  |  september 16, 2009 om 2:37 pm

    Hoezo? Ben je de voorbereidingen al aan treffen? Voorlopig heb ik nog geen plannen in die richting!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Twitter Ingrid Greitemann


%d bloggers liken dit: